"Thee is geen drankje. Het is een moment van aandacht." – Dennis Klomp

Soms ontmoet je iemand die niet zomaar thee schenkt, maar een verhaal vertelt. Iemand die begrijpt dat een goede kop thee begint lang voordat het water de bladeren raakt. Voor ons is Dennis Klomp zo iemand.

Met Chafé Elspeet heeft Dennis een plek gecreëerd waar gastvrijheid, vakmanschap en liefde voor thee samenkomen. Een droom die hij na bijna dertig jaar ervaring in de horeca werkelijkheid maakte. Toen hij in oktober 2024 de deuren van Chafé opende, opende hij niet alleen een café, maar een plek waar mensen mogen vertragen, ontmoeten en genieten.

De naam Chafé is een prachtige samensmelting van het Chinese woord ‘Cha‘ (thee) en het woord Café. Die naam vertelt precies waar deze bijzondere plek voor staat: een huis waar thee en koffie met dezelfde aandacht, kennis en passie worden geschonken.

Wat me vanaf het eerste moment raakte, is de oprechte bevlogenheid van Dennis. Als opgeleid theesommelier en barista kijkt hij verder dan smaak alleen. Voor hem draait thee om beleving. Om het verhaal van de oorsprong. Om de juiste bereiding. Om het moment waarop een gast verrast wordt door een nieuwe smaak of herinnering.

Wanneer je Chafé binnenstapt, voel je direct dat alles met zorg is gekozen. Het warme interieur, de ontspannen sfeer en de persoonlijke aandacht maken dat gasten zich meteen thuis voelen. Het is niet voor niets dat bezoekers spreken over een huiskamergevoel midden op de Veluwe.

Juist daarom zijn wij ongelooflijk trots dat Chafé onze officiële flagshipstore is.

Hier worden de theeën van Tea in Motion niet simpelweg verkocht; hier worden ze gepresenteerd zoals ze bedoeld zijn. Met aandacht. Met kennis. Met respect voor ambacht. Dennis laat zijn gasten kennismaken met de veelzijdigheid van thee en inspireert hen om verder te kijken dan het alledaagse kopje thee.

Chafé is daarmee veel meer dan een verkooppunt. Het is een ambassadeur van onze visie. Een plek waar mensen ontdekken hoe bijzonder thee kan zijn en waar onze passie iedere dag opnieuw wordt gedeeld.

Wij zijn dankbaar voor de samenwerking met Dennis Klomp en trots dat Tea in Motion een thuis heeft gevonden in Chafé Elspeet.

Want sommige plekken verkopen thee, Chafé laat mensen verliefd worden op thee.

De magie van thee & foodpairing

Een bezoek aan Chafé is niet alleen een kennismaking met bijzondere thee, maar ook met de culinaire creativiteit van Dennis zelf. Met veel zorg en aandacht bereidt hij zijn gerechtjes, gebak en lekkernijen in eigen keuken. Daarbij denkt hij verder dan de smaak van het gerecht alleen. Als theesommelier weet Dennis als geen ander hoe thee en eten elkaar kunnen versterken.

Waar bij een lunch of hapje vaak vanzelfsprekend aan wijn wordt gedacht, laat Dennis zien dat thee minstens zo verrassend kan zijn. Door zorgvuldig de juiste thee bij een gerecht te kiezen, ontstaan smaakcombinaties die elkaar aanvullen, verdiepen en soms zelfs volledig transformeren. Een frisse groene thee die een subtiel gerecht optilt, een zachte oolong die perfect aansluit bij hartige smaken of een aromatische zwarte thee die prachtig samengaat met huisgemaakt gebak.

Deze aandacht voor thee-foodpairing maakt een bezoek aan Chafé tot een unieke ervaring. Iedere combinatie is met kennis, vakmanschap en liefde samengesteld. Zo ontdekt de gast niet alleen nieuwe smaken, maar ook hoe bijzonder thee kan zijn aan tafel.

Voor ons is Dennis daarmee niet alleen een gastheer, maar ook een ware ambassadeur van de theecultuur. Iemand die laat zien dat thee een volwaardige culinaire beleving is en een prachtige plaats verdient naast de mooiste gerechten.

Je vind Chafé in Elspeet aan de Staverdenseweg 16a, 8075 AR

Het bericht Chafé Elspeet, waar passie voor thee tot leven komt verscheen eerst op Tea in Motion.

Hoe maak je een nieuwe Yixing theepot klaar voor gebruik?

Bij een nieuwe Yixing-theepot worden vaak twee Chinese begrippen gebruikt:

• 开壶 kāi hú: de nieuwe theepot schoonmaken en klaarmaken voor het eerste gebruik.
• 养壶 yǎng hú: de theepot tijdens het gebruik verzorgen, waardoor langzaam een natuurlijke glans en patina ontstaat.

Moet je een Yixing-theepot echt seasonen?

Yixing-theepotten worden gemaakt van ongeglazuurde klei. De klei bevat kleine poriën en kan daardoor tijdens het gebruik geleidelijk stoffen uit de thee opnemen.

Onderzoek naar gebruikte Yixing- en Zhuni-theepotten laat zien dat er na langdurig gebruik inderdaad een dun laagje theeresten op het oppervlak ontstaat. Dit laagje bestaat onder andere uit vetachtige stoffen uit thee.

Dat betekent niet dat je een nieuwe pot urenlang moet uitkoken in sterke thee. Het echte seasonen gebeurt vooral vanzelf, doordat je de theepot regelmatig gebruikt.

Zo maak je een nieuwe Yixing-theepot klaar

1. Controleer de theepot

Kijk of er losse kleideeltjes, stof of slijpresten in de pot zitten. Controleer ook het filter en de binnenkant van de tuit.

2. Spoel de pot met lauwwarm water

Spoel de binnen- en buitenkant goed af. Gebruik hiervoor alleen schoon water.

Gebruik geen afwasmiddel of zeep. De ongeglazuurde klei kan geuren en smaken opnemen.

3. Warm de theepot rustig op

Vul de pot eerst met warm water. Laat dit ongeveer een minuut staan en giet het weg.

Vul de pot daarna met heet of kokend water. Door de pot geleidelijk op te warmen, verklein je de kans op schade door een plotseling temperatuurverschil.

4. Herhaal dit enkele keren

Laat het hete water vijf tot tien minuten in de pot staan en giet het daarna weg. Herhaal dit twee of drie keer.

Ruik vervolgens aan de warme, lege pot. Wanneer je geen sterke klei-, oven- of verpakkingsgeur meer ruikt, is de pot in principe klaar voor gebruik.

5. Zet eventueel een eerste sterke thee

Je kunt daarna een sterke thee zetten uit de theeklasse waarvoor je de pot wilt gebruiken.

Laat deze thee ongeveer vijftien tot dertig minuten in de pot staan en giet haar daarna weg. Dit is niet noodzakelijk, maar kan helpen om een eventuele resterende klei- of verpakkingsgeur te verminderen.

6. Laat de theepot goed drogen

Spoel de pot na gebruik met heet water. Laat hem daarna volledig drogen zonder het deksel erop. (Zelf zet ik mijn theepotje met de tuit in een glas of bekertje zodat het water weg loopt.)

Leg het deksel los of schuin naast de pot. Zet de pot pas weg wanneer zowel de theepot als het deksel helemaal droog zijn.

Eén theeklasse per theepot

Omdat Yixing-klei wat poreus is, kiezen veel theedrinkers ervoor om een pot voor één bepaalde theeklasse te gebruiken, bijvoorbeeld:

• sheng pu-erh
• shu pu-erh
• Wuyi-oolong (geroosterd)
• Taiwanese oolong (licht geoxideerd)
• zwarte thee

Je hoeft niet per se voor iedere afzonderlijke thee een andere pot te gebruiken. Een pot gebruiken voor één passende theeklasse is meestal voldoende.

Een enkele keer een andere thee in de pot zetten zal de theepot waarschijnlijk niet direct verpesten. Toch is het verstandig om theeën met sterk verschillende aroma’s niet steeds in dezelfde pot af te wisselen.

Wat kun je beter niet doen?

Het is niet nodig om een Yixing-theepot urenlang te koken met grote hoeveelheden theebladeren, rijst, tofu, suiker of suikerriet en andere voedingsmiddelen.

Er is weinig wetenschappelijk bewijs dat dit de kwaliteit van de pot verbetert. Bovendien kan de theepot tijdens het koken tegen de pan of het deksel tikken en beschadigd raken.

Je hoeft de pot ook niet met sterke thee in te smeren om snel een donkere glans te creëren. Een mooie, natuurlijke patina ontstaat geleidelijk door de pot vaak te gebruiken, zorgvuldig schoon te spoelen en goed te laten drogen.

Samengevat

Een nieuwe Yixing-theepot hoef je niet uitgebreid te seasonen. Goed controleren, enkele keren met heet water spoelen en eventueel één sterke thee uit de gekozen theeklasse zetten is voldoende.

Het echte 养壶 yǎng hú, het verzorgen en ontwikkelen van de pot, gebeurt vanzelf tijdens jarenlang gebruik.

Het bericht Seasonen van je nieuwe Yixing tea pot verscheen eerst op Tea in Motion.

Een tuin waar je ontdekt hoeveel geur, smaak en kracht er in bergkruiden kan zitten.

Rosmarie’s Kräutergarten een onverwachte ontdekking hoog in de bergen

Soms ontstaan de leukste ontmoetingen gewoon bij toeval.

In de supermarkt vlak bij onze camping valt ons oog op een zakje met prachtige gedroogde kruiden en bloemen. Op de verpakking staat de naam Rosmarie en, heel handig, ook haar adres. We zoeken haar op via Google en ontdekken dat ze een kruidentuin heeft die je kunt bezoeken. Dat klinkt natuurlijk als iets voor ons!

Als we in Irschen aankomen, zijn we net te laat om nog langs te gaan. Daarom rijden we de volgende dag naar haar toe.

De kruidentuin ligt op maar liefst 1.130 meter hoogte. Via een smal bergweggetje en een tiental haarspeldbochten slingeren we langzaam omhoog. De alpenweiden lopen steil naar beneden en bij iedere bocht wordt het uitzicht indrukwekkender.

Bij het huis is nauwelijks ruimte om te parkeren, maar een stukje lopen door dit landschap is zeker geen straf. Als we bij het bedrijf aankomen, zien we mensen in een garage druk bezig om blaadjes en bloemen van de steeltjes te plukken. De heerlijke geur van kruiden komt ons al tegemoet.

Iemand wijst ons de weg naar de kruidentuin. De tuin is meer dan 1.000 vierkante meter groot en bestaat uit een kijktuin en een gebruikstuin vol kruiden: keukenkruiden, specerijen en planten die traditioneel als geneeskrachtig kruid worden gebruikt.

Terwijl we rondkijken, springt een jong meisje op met een doosje vers geplukte kruiden. Als we vragen of we ook iets kunnen kopen, neemt ze ons mee en laat ze meteen het hele bedrijf zien!

Eerst bezoeken we de droogruimte. De kruiden worden hier na het plukken bij ongeveer 30 graden zorgvuldig gedroogd. Daarna gaan ze in brede, platte dozen die goed kunnen ventileren. Zo blijven de bloemen, blaadjes en kruiden mooi bewaard totdat ze worden verwerkt en verpakt.

Vervolgens komen we in de productieruimte. Rosmarie is er zelf aan het werk, samen met een medewerker. Haar man zit achter een bureau en regelt de administratieve kant van het bedrijf. Overal staan dozen met gedroogde kruiden uitgestald. Voor iedere melange worden zorgvuldig de juiste bloemen en blaadjes uit de verschillende dozen gepakt.

Rosmarie stelt haar kruidenmelanges zelf samen. Daarna bedenken ze er gezamenlijk een passende naam voor. Net als in Nederland mogen er geen geneeskrachtige eigenschappen aan kruidenproducten worden toegeschreven. De melanges worden daarom vooral beschreven vanuit hun geur, smaak en traditionele toepassing.

Naast kruidenthee maakt Rosmarie nog veel meer producten. We zien kruidenzout, kruidenmengsels voor pizza en salade, kruidenolie, kruidensiroop en bloemensiropen. Alles wordt met de hand en in kleine hoeveelheden gemaakt.

Rosmarie vertelt dat de hoogte een belangrijke rol speelt in de smaak van haar kruiden:

“Op 1.130 meter hoogte groeien onze kruiden in schone berglucht en op zonnige hellingen. Hier krijgen ze alle tijd om langzaam op smaak te komen. Ze worden met de hand geplukt en daarna met veel zorg verwerkt. Die aandacht proef je terug in de geurige melanges.”

Door het bergklimaat groeien de planten langzamer en ontwikkelen ze een krachtige geur en een uitgesproken smaak. Je hebt daardoor maar een kleine hoeveelheid nodig om een geurige kop kruidenthee te zetten.

Voordat we vertrekken, mogen we op een groot prikbord een speld plaatsen bij onze woonplaats. Op de kaart zien we dat al aardig wat mensen uit Nederland Rosemarie’s kruidentuin hebben gevonden.

Een zakje kruiden in een supermarkt bracht ons naar deze bijzondere plek, hoog boven het kruidendorp Irschen. Het werd opnieuw zo’n onverwacht cadeautje: een vriendelijke ontmoeting, een kijkje achter de schermen en een verhaal dat we graag met jullie delen.

Jullie zullen daarom vast nog meer over Rosmarie en haar bijzondere bergkruiden horen!

Het bericht Rosmarie’s Krautergärten hoog in de bergen verscheen eerst op Tea in Motion.

In Uganda bloeit de theesector, en achter die groei staat een inspirerende vrouw: Julian Kitunga Nyabuhara.

Sinds maart 2023 leidt zij Women in Tea Uganda, een landelijke vereniging van vrouwen die actief zijn in de hele theewaardeketen, van het plukken van de bladeren tot het verkopen van hoogwaardige specialty tea.

Julian is niet zomaar voorzitter, ze is de motor van een beweging die vrouwen sterker maakt en nieuwe kansen geeft. Onder haar leiding groeide de groep naar meer dan 1.200 vrouwen uit 26 districten!

Wat doet Julian precies?

Ze brengt vrouwen uit het hele land samen in één groot netwerk.

Vrouwen leren niet alleen plukken, maar ook hoe ze hun eigen thee kunnen verwerken en verkopen, zo komt er meer waarde in hun handen.

Met partners zoals Solidaridad organiseert ze trainingen over productietechnieken, kwaliteit, gendergelijkheid én mentale gezondheid.

Julian en haar team maken zich sterk voor eerlijke lonen, toegang tot land en middelen, en betere regelgeving voor vrouwen in de sector.

Dankzij haar inzet krijgen vrouwen in de Oegandese theesector meer waardering, vaardigheden én kansen. Julian Nyabuhara laat zien dat thee meer is dan een drankje, het is ook een manier om vrouwen te versterken en gemeenschappen vooruit te helpen.

Het bericht Woman in Tea verscheen eerst op Tea in Motion.

7 dagen lang werken we met het team van Solidaridad in het tea research centre van Rwebitaba om de eerste machines te gebruiken voor specialty thee. Te onderwijzen, leren en de cultuur van Uganda te leren kennen. Verschillende uitgenodigde geïnteresseerden komen hier naar toe om kennis te maken met de introductie van specialty thee in Uganda.

Niemand in Uganda wist waarvoor deze machines waren, ze stonden in plastic verpakt al jaren te wachten op dit moment! Ze zijn gedoneerd door US Aid. Uitgepakt en geïnstalleerd voor onze komst zijn we vol verwachting!

Totaal zijn we 2 maanden in Uganda en na deze week gaan we alle thee boeren zelf bezoeken op een rondreis door de theevelden in Uganda.

Kampala, mistige heuvels, theevelden, Bavianen langs de weg… Het klinkt als een film, maar dit was gewoon onze afgelopen week in Uganda: intens, leerzaam, grappig, soms frustrerend, maar vooral hartverwarmend.

Acht dagen lang doken we in thee, mensen, verhalen en de Afrikaanse manier van “het komt wel goed”. En echt: het kwam altijd goed. Dit werd mogelijk gemaakt door de steun en het doorzettingsvermogen van Solidaridad, die hier werkt aan duurzame verandering, samen met lokale communities.

Dag 1: Met alarmlichten over de weg, en kippen op motoren. We We vertrokken vroeg: 7.00 uur de auto in. Ramen dicht, want als je als Mzungu (witte) met je telefoon bij het raam zit, ben je in Kampala zo je telefoon kwijt. Buiten de stad gingen de ramen open en zagen we het échte Afrika: motorfietsen met kippenkooien, hele bananentrossen en soms drie mensen op één motor. Onze chauffeur zette de alarmlichten aan zodat de politie zou denken dat we regeringsmensen waren. Die middag bezochten we een koffieplantage, theeboerin Esther en Julian van “Women in Tea”. We proefden homemade witte thee: kippenvel! Een prachtig voorbeeld van hoe lokale ondernemers groeien en sterker worden.

Dag 2: Doe-het-zelfmachines en magnetron-thee. De volgende ochtend gingen we naar John, een theeboer met indrukwekkende zelfgemaakte machines. Zijn roller, droger en fixatiemachine waren allemaal met de hand gelast.

Wat een vindingrijkheid! Bij boer Baker zagen we hem groene thee fixeren… in een magnetron. Creatiever wordt het bijna niet. Daarna reden we door naar Fort Portal, onze thuisbasis voor de komende tien dagen. Onderweg zagen we zebra’s, nijlpaarden, olifanten en ja… we stonden op de evenaar.

Dag 3: Mist, matoke en machines. We bezochten het prachtige Tea Research Institute, midden in de heuvels met verschillende theeclonen. We checkten of de machines werkten (gelukkig: ja!). ’s Avonds aten we matoke (gestoomde bakbanaan), pompoen, geitenvlees, tomatensaus… wat het ook precies was, het was heerlijk. Hier zagen we hoe natuur en landbouw hier in balans zijn, midden in een rijk ecosysteem waar alles lijkt samen te komen.

Dag 4: Een roller die achteruit rolt. We begonnen de training met 18 deelnemers, terwijl we er 10 verwachtten. ‘Welcome to Uganda, every day, anything can happen’ Na voorstellen, ontbijt en het schoonmaken van de fabriek gingen we thee plukken. Terug binnen bleek de roller achteruit te draaien. Echt waar… “Gewoon twee draadjes omwisselen,” zeiden ze. Fingers crossed voor morgen… Lunch? Die kwam vanzelf, zonder dat iemand er stress van kreeg. ’s Middags kregen we een krachtige presentatie over de positie van vrouwen in de theeketen. Er werd open gesproken over lonen, verantwoordelijkheid en hoe inkomen binnen gezinnen wordt verdeeld. Emotioneel, maar ook hoopvol: iedereen was ervan overtuigd dat dingen beter kunnen, en dat dat ook echt gaat gebeuren. Het ging hier allang niet meer alleen over thee, maar over leven, waardigheid en kansen.

Dag 5: Olifantensporen en een verloren batch. Onze zwarte thee? Helaas overgeoxideerd. Maar onderweg naar het veld, terug om te plukken, zagen we verse olifantensporen, enorme afdrukken en verse mest. Dombo (ons kleine tekenfilm olifantje) was hier duidelijk geweest! We plukten groene thee, maar door een stroomuitval ging de hele batch verloren. Een flinke tegenvaller. Toch bleef de sfeer goed, mede dankzij onze jongste deelnemer, een 20-jarige trainee zonder vriendin “want hij wil eerst nog veel leren”. Gisteren hadden we besproken dat er een verwelkbak nodig was. Vandaag stond hij al klaar, vakkundig in elkaar gezet door het researchteam. Geweldig om te zien hoe snel dingen hier kunnen gaan.

Dag 6: Mist, bavianen en Dombo Black. De dag begon met bavianen langs de weg, een moeder die haar jong aan de staart terugtrok, kleintjes op moeders rug. Zo mooi. In de fabriek maakten we groene thee (dit keer zonder stroomuitval!) en proefden we onze zwarte thee. Verrassend goed! Onze “Rwebitaba Dombo Black” was een succes. De groene thee had een licht vissig randje (te weinig hitte tijdens fixeren), maar toch.. we waren trots! We aten een rolex (chapati met omelet, een favoriet hier), wat fruit en doken vroeg in bed. Het was een dag die me liet nadenken over wat het betekent om hier te werken: uitdagingen, respect en doorzettingsvermogen gaan hand in hand.

Dag 7: Een hond in een tas.. We cupten thee, produceerden, plukten opnieuw en werkten door tot 19.00 uur. Iedereen wist precies wat hij moest doen. Mensen wisselden taken af, schoonmaak gebeurde als vanzelf. Het team draaide als een machine. Onderweg terug zagen we een hond in een tas op een motor. In eerste instantie moesten we lachen. Tot we hoorden dat deze honden naar Congo gaan… als vlees.

Dag 8: De grote finale. De laatste dag in het trainingscentrum. Eén bus deelnemers kwam te laat door een lekke band, maar dat was gelukkig zo gerepareerd. De sfeer was ontspannen, al hing er een soort afscheidspijn in de lucht. We plukten, proefden en maakten thee. Julian begon de dag met mieren in haar schoenen tijdens het plukken. Er werd een slang gespot en weer snel verwijderd. Iedereen bleef kalm en gefocust. Om 21.30 uur namen we afscheid.

Deze week was zoveel meer dan een training. Het was bouwen, leren, lachen, falen en doorzetten, samen. Het waren olifanten op het pad, jongeren met dromen, vrouwen die hun stem lieten horen, veelbelovende zwarte thee met karakter en groene thee die klaar is om nog beter te worden. Dank aan Solidaridad voor hun steun, hun visie en het geloof dat echte verandering begint bij mensen die niet alleen dromen, maar ook doen.

We hebben alle deelnemers regelmatig kunnen spreken, hun verhalen gehoord, hun passie beleefd en toekomstplannen doorgenomen. Met een kleine groep van hen gaan we een tweede week thee maken omdat de groep te groot was om het goed te doen.

We zijn nog lang niet klaar, sterker nog, we zijn net begonnen! We zijn hier 2 maanden en onze reis gaat beginnen! We gaan de theeboeren persoonlijk ontmoeten en opzoeken in hun theetuinen.

Het bericht Uganda: thee, teamwork en de voetafdrukken van Dombo. verscheen eerst op Tea in Motion.

Hoe het allemaal begon…

Het verhaal van Tumoi Teas is een verhaal over familie, liefde en erfgoed.
Begin jaren ’70 stond Jacob Katah, net afgestudeerd, trots voor een zaal vol studenten, vrienden en familie om zijn afscheidsrede te houden.

In het publiek zat een manager van een van de grootste theebedrijven in de regio, een Britse heer, die zo onder de indruk was van Jacob’s woorden, dat hij hem na afloop een lift naar huis aanbood.

Die autorit door de glooiende Nandi Hills bleek uiteindelijk Jacob’s sollicitatiegesprek te zijn. Een week later begon hij als trainee-manager bij diezelfde theeplantage.

Tijdens zijn succesvolle carrière groeide Jacob’s liefde voor thee. Hij moedigde lokale boeren aan om ook thee te gaan verbouwen. Dankzij zijn inzet werd Nandi een van de belangrijkste theeregio’s van Kenia. Uiteindelijk werd Jacob zelf ook theeboer en bouwde hij zijn eigen theeplantage op.

Zijn zoon, Boaz Katah (door iedereen ‘Mzee’ genoemd, wat in het Swahili ‘wijze man’ betekent), werd geboren tussen de theestruiken van Nandi. Hij groeide letterlijk op tussen de thee, spelen in de plantage, met zijn vader mee naar de fabriek, het zat in zijn bloed.

Later studeerde hij kort Informatica, maar het duurde niet lang voordat hij terugkeerde naar zijn roots om het werk van zijn vader voort te zetten. In 2013 richtte Boaz Katah Tumoi Teas op. Een kleinschalige, thee fabriek midden in het hart van de prachtige Nandi Hills in Kenia.

Hoewel Kenia wereldwijd een van de grootste theeproducenten is, blijft het verhaal van onze Keniaanse thee nog altijd een goed bewaard geheim. Daar willen wij met Tumoi Teas verandering in brengen door de allerbeste thee van Afrikaanse bodem te delen met liefhebbers over de hele wereld.

Wat Tumoi Teas zo bijzonder maakt:

Onze planten
Elke theesoort heeft z’n eigen karakter. Daarom verwerken we elke variëteit apart, op een manier die recht doet aan de unieke eigenschappen van de plant. We gebruiken een ‘single cultivar’ aanpak: één soort, één behandeling.

Onze werkwijze
Van het selecteren van de bladeren tot het uiteindelijke kopje thee, alles gebeurt met de hand en met zorg. Onze vakmensen behandelen elk blad alsof het in een limousine zit: zacht, respectvol en met liefde. Zo ontstaat een thee die echte liefhebbers weten te waarderen.

Onze mensen
Tumoi Teas is meer dan een merk, het is een gevoel. Het is liefde voor de boer én voor de theedrinker. Het is 100% Afrikaans. Elke slok vertelt het verhaal van onze plukkers, boeren en theemeesters, mensen die hun leven wijden aan het maken van topkwaliteit thee.

We geven ook kansen aan jongeren uit de regio. Door leerplekken aan te bieden, leren zij het vak en bouwen ze aan een toekomst als gerespecteerde thee-experts.

Wil je een unieke thee die met hart en ziel gemaakt is, én bijdraagt aan een betere wereld? Dan zit je goed bij Tumoi Teas.

De thee wordt verbouwd op ruim 2.000 meter hoogte in de Nandi Hills in Kenia, door de theeboeren van Tumoi Teas Cooperative.

De theetuinen liggen hoog in de Nandi Hills, aan de rand van de Great Rift Valley. Dat betekent koele temperaturen, rijke bodem, en een langzamere groei van de theebladeren, wat tot meer smaak leidt.

Er worden geen pesticiden gebruikt en ze gebruiken de traditionele orthodoxe bewerkingsmethoden.

Tumoi Teas: thee van lokale boeren

De Tumoi Teas Cooperative is een jonge groep van kleine theeboeren in Kenia. Ze maken bijzondere thee én helpen tegelijk hun eigen gemeenschap.

In Kenia komt veel thee van grote bedrijven uit het buitenland. Maar bij Tumoi is dat anders: de coöperatie is helemaal in handen van lokale boeren.

Kiezen voor kwaliteit

Tumoi maakt bewust orthodoxe thee.

In tegenstelling tot de meeste thee in Kenia, die via een snelle methode wordt verwerkt (CTC-thee), kiest Tumoi voor een langzamer en zorgvuldiger proces. CTC-thee zit in theezakjes. Omdat grote bedrijven hier de markt bepalen, verdienen boeren daar meestal weinig aan.

Meer controle en een beter leven

Daarom kiest Tumoi voor kleinschalige productie. Zo houden boeren zelf controle over hun product en wat ze ermee verdienen.

Ook krijgen ze meer betaald per kilo thee. Daardoor kunnen ze beter voor hun gezin zorgen. En bovendien is er meer kans dat hun kinderen naar school kunnen.

Hulp aan vrouwen en kinderen

Verder steunt Tumoi programma’s voor vrouwen en kinderen.

Bijvoorbeeld een leesprogramma voor basisschoolkinderen, en daarnaast een speciaal theeproject waarmee vrouwen sterker en zelfstandiger worden.

Waar Tumoi Tea voor staat:
Bij Tumoi Teas geloven we dat we het leven van de gemeenschap kunnen verbeteren en de wereld een beetje mooier kunnen maken, door middel van het verbouwen en verwerken van thee.

Alfabetiseringsprogramma

In samenwerking met JusTea zet Tumoi Teas zich in voor een leesproject voor basisschoolkinderen, met als doel kinderen te helpen beter te leren lezen en begrijpen wat ze lezen. Daarvoor zorgen ze voor leuke en passende boeken, en organiseren ze leesactiviteiten tijdens de schoolvakanties.

Daarnaast hebben ze een fulltime leraar in dienst die op verschillende scholen in Nandi County werkt. Op deze manier kunnen ze zoveel mogelijk kinderen bereiken.

Met dit programma dragen ze bij aan een belangrijk doel van de Verenigde Naties (SDG4): goed en eerlijk onderwijs voor iedereen, en kansen om je hele leven te blijven leren.

Thee Vrouwen Programma

Tumoi Teas werkt samen met JusTea om vrouwen te helpen sterker en zelfstandiger te worden. Dat doen ze door hen te ondersteunen bij het opzetten van kleine theekwekerijen en het verbouwen van biologische groente.

De jonge theeplantjes die ze kweken, worden later verkocht aan boeren uit de omgeving. Hierdoor verdienen de vrouwen niet alleen een inkomen, maar ook bouwen ze mee aan een duurzame toekomst voor hun gemeenschap.

Theeën op de website:

165 Kenia Nandy Hills Tumoi Golden Sunrise White

388 Kenia Nandy Hills Tumoi Glowing Green

665 Kenia Nandi Hills Tumoi Gold

661 Kenia Nandi Hills Tumoi Black №1

662 Kenia Nandi Hills Tumoi Black №2

Het bericht Kenia Nandi Hills, Tea Coöperative Tumoi verscheen eerst op Tea in Motion.

Tijdens onze terugreis vanuit Georgië kwamen we in Oostenrijk. We waren van plan om de Gross Glockner te rijden, een prachtige pas over de Alpen. We vonden het daar adembenemend mooi en besloten een dag te blijven om door de ergen te rijden. Al Googelend kwamen er achter dat en een kruidentuin op een steenworp afstand van ons zat. Ook een heel dorp wat door kruiden en bloemen is doordrenkt… Irschen.

Toen we bij Resi kwamen, bleek ze druk te zijn met honing slingeren. Honing door haar eigen bijen in haar eigen tuin gemaakt! Ze vroeg ons begin van de middag terug te komen. Voor ons een prachtig moment om naar Irschen te rijden!

Irschen is een dorp waar de inwoners al 30 jaar met kruiden bezig zijn! ze worden gekweekt in hun eigen tuinen en er worden verschillende producten van gemaakt zoals geur zakjes, zeep, likeuren, sappen en natuurlijk infusies! Een grote opengestelde kruidentuin in het dorp liet dmv QR codes alle eigenschappen van de kruiden zien. Super leerzaam en erg leuk omdat veel kruiden herkenbaar zijn! Ook een stukje van de tuin was afgesloten met een hek. Daar stonden de giftige kruidenplanten, die wel medicinaal in kleine hoeveelheden worden gebruikt.

Terug bij Resi was ze kruiden aan het plukken. Ze vertelde honderduit over haar planten. Waarvoor ze waren en hoe ze smaken. We hingen aan haar lippen. Van alles plukte ze voor ons, sneed stukjes af om te proeven en vertelde dat ze de kruiden alleen af en toe wat natuurlijke mest geeft. Ze gebruikt geen pesticiden in haar tuin en bewatert zelfs niet. Ze doet het met wat onze lieve Heer de planten geeft.

Ze neemt ons mee haar prachtige houten huis in naar haar werkkamer. Wat we daar zien bezorgt ons kippenvel, wauw! Wat gaaf! Een enorm droogrek waar ze haar bloemen en blaadjes zorgvuldig rangschikt en droogt.

Dozen vol gedroogde bloemen en blad, allemaal van dit jaar! Ook de honing van de bijen, die verzamelen van al deze verrukkelijk ruikende bloemen, verkoopt ze en we nemen natuurlijk de grootste pot mee🫢 Ze verkoopt haar kruidenmengsels in 2 supermarkten in de buurt en daar koop ik de hele voorraad op. Ze stelt haar kruiden samen naar smaak. ‘Ik proef altijd alles als ik een melange samenstel’, vertelt ze. ‘Ik gebruik meestal niet meer dan 5 of 6 verschillende kruiden of bloemen want het moet wel een pure smaak blijven en geen kermis’ 😅. Dolgelukkig gaan we ‘naar huis’

Wil jij ook deze prachtige melanges proeven? Er zijn er 4 nl: Resi’s Ontbijt-, Voorjaar-, Goede Nacht- en haar Huismelange.

Je vindt ze in de webshop onder de nummers 910, 911, 912, 913.

Het bericht Resi’s Alpenkruiden verscheen eerst op Tea in Motion.

Thee werd voor het eerst in Georgië geplant als experiment in het midden van de 19e eeuw. Tegen 1900 behoorde Georgische thee tot de beste ter wereld! Voor de ontwikkeling van Georgische thee werd een jonge Chinese theespecialist Lao Jin Zhao uitgenodigd. In 1900 won de thee die hij naar Georgië bracht een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling in Parijs met het opschrift – “Kaukasische thee is de beste ter wereld”. (China deed hier aan niet mee).

Tegen het einde van de jaren 1920 leverde Georgië 95% van de thee voor de Sovjet-Unie. Maar de Sovjet-leiders offerden kwaliteit op om de productie op te drijven. Er werden sikkels gebruikt om de productie beduidend te verhogen. Oude bladeren en twijgen werden vermengd met de kostbare uitlopers. De kwaliteit werd hierdoor slecht en de salarissen van de plukkers ook. Na de onafhankelijkheid van de Sovjet-Unie, verdween de thee-industrie van Georgië. Rusland nam geen thee meer af en er was geen andere afzetmarkt. Iedereen was werkeloos. Fabrieken sloten en de plantages werden verlaten. Er werd geplunderd en geroofd. Theefabrieken en theeplantages werden overwoekerd door onkruid en wilde planten. Halverwege de jaren negentig was er van de meeste plantages niets meer zichtbaar over.

We praten met Nika Sioridze, Greengold-oprichter en theemeester, 33 jaar oud. Hij vertelt:

De sleutel tot goede thee is een goede theeplantage. In 3 jaar tijd hebben we 25 hectare theeplantages schoon gemaakt, vrij van onkruid en stekelplanten. Ze waren verlaten na de val van de Sovjet-Unie. Het voordeel van deze jarenlange verwaarlozing is, dat de plantage goed geworteld is en door middel van zaad-gekweekt. Dat voegt complexiteit toe aan de smaak en het aroma van onze thee.

De plantage ligt in de regio Guria, in het midwesten van Georgië. Dit is een van de beroemdste thee regio’s in het land, met hoogwaardige thee. Dit is de plek waar de frisse lucht van de hoge bergen de zeebries van de Zwarte Zee ontmoet en het beste klimaat creëert. Bovendien zijn de koude winters al vroeg aanwezig waardoor het thee seizoen in Georgië slechts zeven maanden duurt. (April-september) Hierdoor hebben de struiken de tijd om uit te rusten en kracht te verzamelen.

Onze speciale Europese producten hebben een totaal ander aroma en smaak in vergelijking met “bekende” Aziatische thee, zegt Nika. De theetuinen zijn vrij van chemicaliën en alle oogsten worden met de hand gedaan. Van nature, door de lange koude winter, komen hier geen insecten op de blaadjes. Het snoeiafval wordt als bemesting gebruikt. De biodiversiteit door verschillende thee variëteiten, heeft hier ook een grote rol in. Tussen de theeplanten worden bomen geplant. De Paulownia. Dit is een snelgroeiende boom die in een jaar wel 2 meter kan groeien en voor schaduw boven de theeplanten zorgt. Hij wordt zo’n 10-15 meter hoog.

Een theeplukster vertelt: De meeste plukkers zijn oudere vrouwen. Er zijn maar weinig jongeren die als theeplukker werken. Alle jongeren zijn uit het dorp vertrokken. Sommigen hebben andere inkomstenbronnen en hebben geen zin om thee te gaan plukken. De hele dag in de brandende hete zon werken is veeleisend. We moeten regelmatig even pauze nemen. Tussen de middag gaan we zitten. Eten en drinken een uur lang koffie. Ik roep iedereen erbij. We kletsen en gaan dan weer aan het werk. Een theeplukker kan ongeveer 20 kg thee per dag plukken. Voor de middag zo’n 12 kilo en ’s middags nog 8. Het belangrijkste voor een theeplukster is snelheid, zodat je meer bladeren en bladeren van goede kwaliteit kunt plukken. Het is meer werk, maar de kwaliteit is beter en de beloning ook. Op dagen dat er niet geplukt kan worden, verzamelen de vrouwen zich in de fabriek om thee te sorteren en te verpakken. Alleen de beste blaadjes komen in de verpakking. De blaadjes die overblijven gaan niet verloren. Die zijn wat stugger en worden gebruikt om Hei Cha van te maken.

Nika experimenteert veel met zijn blad en maakt verschillende producten. Sommige pakken geweldig uit maar soms is de thee ook niet te drinken vertelt hij.

Na het theeseizoen heeft hij een heel andere buisiness, namelijk wijn maken. Na de thee oogst zijn de druiven rijp om geoogst en verwerkt te worden. Deze wijn wordt traditioneel in Qveries (aardewerken kruiken) gemaakt. De geperste druiven gaan met pit, blad en steeltjes voor 3-6 maanden in de kruiken waarna ze verder worden verwerkt. Dit levert wijn op met een bijzondere intensiteit en smaak.

Het bericht Georgië verscheen eerst op Tea in Motion.

Ik ook niet! (dacht ik)
Totdat ik andere zwarte thee ging drinken en nu is het mijn lievelings thee en drink ik het dagelijks.

Vaak kennen we zwarte thee allleen uit theezakjes. Daar is niks mis mee, maar als je het niet lekker vindt, te sterk of te wrang (bitter) dan is er nog een hele wereld te winnen!

Thee voor theezakjes wordt hier speciaal voor gemaakt. Dat is geen afval en het wordt ook niet als stof van de vloer geveegd. Het wordt alleen door machines (of zeven) zo fijn gewreven dat het in ons theekopje een hele snelle extractie geeft omdat we geen zin hebben om 2 minuten op een mooiere thee te wachten.

Theezakjes thee (zwart) is vaak een blend van verschillende theelanden. Afrika thee voor zijn mooie oranje kleur, Sri Lanka thee voor de vulling en India (Assam) thee voor zijn volheid en kracht. Deze thee is tenslotte gemaakt om sterk te drinken en er lekker melk en/ of suiker aan toe te voegen.

De eerste stap in een mildere, wat zachtere thee is je theezakje zwarte thee niet met kokend water op te schenken maar eerst een bodempje koud water in je kop (of je water 2 minuten af te laten koelen), dan je theewater inschenken en dan pas je theezakje erin laten zakken. Laat hem eens even rustig hangen in plaats van heen en weer te hengelen.

Kies je voor losse thee, dan kun je kiezen voor thee die niet geblend is. Je kiest dan voor een theeland met zijn specifieke thee smaak (eigenschappen) en zelfs voor een theetuin waar ze de thee maken die jij het lekkerst vindt.

Welke smaak zwarte thee komt er uit welk land vraag je je dan af?
Dat zet ik voor je op een rijtje:
In grote lijnen zijn er 2 hoofd-soorten thee. Camelia Sinensis Sinensis en Camelia Sinensis Assamica.

De eerste vind zijn roots in China en kenmerkt zich als een milde, zachte, zoete, bloemige thee. De teamaker geeft aan elke thee zijn eigen signature.

De Assamica variant, daarentegen, kenmerkt zich door volheid, kracht en mout.

Aan de hand van deze omschrijving weet je vast al een beetje waar je voorkeur ligt.

Dan doorloop ik de verschillende zwarte thee producerende landen. Door de smaakprofielen kun je misschien nog beter kiezen:

India Assam: Hier vind je met name de Camelia Sinensis Assamica. Je vind hierin een volle body, mout en kracht. Dit kenmerkt zich ook door astringentie/ wrangheid. De Indiërs voegen kruiden, suiker en melk toe aan deze thee.
Door de losse thee ‘kouder’ te zetten wordt deze vriendelijk

India Darjeeling: Hier zijn de 2 verschillende theeplanten aangeplant waardoor verschillende subvarieteiten zijn ontstaan.
De thee hier wisselt in smaak naar aanleiding van de tijd van het jaar waarin geplukt wordt en kenmerkt zich van van bloemig tot zoet en vol.

Sri Lanka: Hier vind je veel verschillende regio’s, van laag- naar hoogland waardoor de thee ook in smaak verschilt. De smaakkenmerken die je hier tegenkomt zijn: van vol moutig naar bloemig en zoet, je kunt er smaaktonen in terug vinden van roos, citrus en eucalyptus.
Thee in Sri Lanka wordt ook wel gedronken met een schijfje citroen of een plakje gember.

China: Hier komen de mooie zachte, zoete theeën vandaan, met name uit Yunnan en Fujian. Denk hierbij aan Hong Cha Bi Luo (604) Yunnan Gold (609) Jin Jun Mei (608.1) Fruity Lapsang (612).. Deze theeën zijn als zacht zoet van zichzelf en als je ze met 80 graden zet, helemaal lekker!

In Nepal produceren ze ook prachtige zwarte thee op de Chinese manier verwerkt, de theesmaken komen dan ook erg overeen. Nepal Himalaya Imperial Black (657)

Myanmar, Laos, en Vietnam passen ook in deze smaak eigenschappen (van China)

Afrika (Malawi): Hier wordt heel veel thee verbouwd, veel lage kwaliteit voor de theezakjes productie. Ook is het een land waar specialty thee in opkomst is. Satemwa Tea Estate is zo’n theetuin. Er wordt veel geexperimenteerd met productie methoden en er zijn echt pareltjes ontstaan!
Vol, complex, en een prachtig rode infusie kleur.

Er zijn veel andere landen die ook prachtige zwarte thee produceren, lokaal zijn ze van oorsprong geen zwarte thee producerende landen. Denk dan aan Japan (groende thee) en Taiwan (oolong).

Ik ben vast veel vergeten maar wil je advies?
Bel of app me gewoon, dan zoeken we samen naar een voor jou passende thee!

Het bericht Zwarte thee verscheen eerst op Tea in Motion.

Proces:

Zwarte thee wordt gemaakt door eerst het theeblad te plukken. Het blad wordt vervolgens verwelkt (ligt in de lucht slap te worden) Hierbij ontstaat een chemisch proces wat gaat zorgen voor de uiteindelijke smaak van de thee. Om het blad bruin/zwart te laten worden moeten de bladsappen uit het blad komen. Dit gebeurt door het blad kapot te maken en de celstructuren te breken, het rollen. Bij dit proces komt er zuurstof bij de bladsappen waardoor de reactie van polyfenolen in het blad en contact met zuurstof in de lucht, maakt dat het blad bruin kleurt (als een appel waar je een hap uit neemt die bruin kleurt)

Veel zwarte thee:

Van al de thee die wereldwijd gedronken wordt is zwarte thee goed voor 68% van de totale theeconsumptie (In Amerika zelfs 80%). In deze cijfers zitten ook alle gearomatiseerde zwarte theesoorten. Denk hierbij aan Earl Grey, Chai, bosvruchten thee…

Traditioneel komt zwarte thee uit de bekende thee producerende landen zoals: China, India, Sri Lanka (Ceylon). Maar vergeet nu ook de landen als Kenia, Rwanda, Malawi, Indonesie, Argentinie, Vietnam enz.. niet!

Elk land produceert zijn eigen type zwarte thee met zijn specifieke smaak en/of kleur eigenschappen. Dat komt door het verschillende terroir in ieder land.

Terroir:

Terroir is het klimaat, de bodemgesteldheid, hoogte waarop de thee groeit, en de plek op aarde. Andere factoren die meespelen zijn de productiemethode van het theeblad, de cultivar (vergeleken met appels, heb ik een Granny Smith of een Elstar) , het seizoen, de manier van plukken en traditie.

Om thee in categorieën te kunnen plaatsen wordt, in met name, India de theenaam uitgesplitst in: Landnaam, regio, theeplantage, seizoen van de pluk (first, second flush), hoogte, thee gradatie (OP, BOP, BOPF, enz..)

In China, Taiwan, Japan ed wordt dit gradatie systeem niet gebruikt.

Orange Pekoe heeft niets te maken met sinaasappelsmaak maar de term wordt gebruikt om de gradatie van het blad aan te geven. Pekoe is de naam van het eerste grote blad na de tip. Het is niet vreemd dat deze naam ontstaan is door Nederlanders en het huis van Oranje Nassau omdat de Oost Indie Compagnie een een centrale rol speelde om thee naar Europa te exporteren. Orange is dan de benaming van een Royal tea

Ook zou de naam ontstaan kunnen zijn door de vertaling van het Chinees in het Amoy (Xiamen). Het Chinese dialecte woord Peh Ho (Pekoe) wordt gebruikt voor wit dons/ haar. Reverant Robert heeft dit woord in zijn woordenboek genoteerd in 1819 als een van de zeven theegradaties die door Europeanen worden herkend. Pekoe refereert hierbij naar de kleine donshaartjes op de eerste, jongste theeblaadjes.

Theegradaties: 

OP: Orange Pekoe

FOP: Flowery Orange Pekoe

GFOP: Golden Flowery Orange Pekoe

TGFOP: Tippy Golden Flowery Orange Pekoe

TGFOP 1: Tippy Golden Flowery Orange Pekoe One

FTGFOP: Finest Tippy Golden Flowery Orange Pekoe

FTGFOP 1: Finest Tippy Golden Flowery Orange Pekoe One

SFTGFOP: Special Finest Tippy Golden Flowery Orange Pekoe

SFTGFOP 1: Special Finest Tippy Golden Flowery Orange Pekoe One

Bij gebroken blaadjes wordt de letter B (broken) hier nog tussen gezet. Bijvoorbeeld FBOP.

Tippy wil zeggen dat er ook veel buds van de theeplant geplukt zijn. De buds, jongste nog dichte bladknoppen staan voor exclusiviteit en hoge kwaliteit. Hoe meer tips, hoe “zoeter” de thee

Er zijn zo veel soorten, hoe weet ik nu welke zwarte thee ik lekker vind?

Er zijn 2 grote hoofdgroepen thee. Sinensis Sinensis en Sinensis Assamica.

De Sinensis Sinensis vindt zijn oorsprong in China en heeft als grootste smaakkenmerken: mild, zacht zoet en delicaat.

Sinensis Assamica vindt zijn oorsprong in India (Assam) en heeft als smaakkenmerken: vol, robuust, mout, krachtig.

Hierin vind je jezelf misschien al wel terug. Door het terroir heeft elk land/ gebied specifieke smaakeigenschappen die je terug vind in de thee (net als bij wijn)

Er wordt geëxperimenteerd met het maken van zwarte thee van bijvoorbeeld Oolong variëteiten. Zo vind je deze terug in China (Guangdong Mi Lan Xiang) De oolong wordt gemaakt van de eerste pluk. Hierna worden normaal de theestruiken gesnoeid en wordt het blad als compost gebruikt. In dit experiment is van dit blad (niet gesnoeid maar geplukt) een zwarte thee gemaakt met een prachtig verrassend resultaat!

Ook in Taiwan wordt zwarte thee gemaakt terwijl dat land echt bekend staat om zijn oolongs. Prachtige theesoorten als Ruby Red en Red Rhythm (Sun Moon Lake) komen daar vandaan!

Denk je bij zwarte thee alleen maar aan de sterke thee van oma, dan was dit waarschijnlijk een Assam Assamica variëteit. Probeer dan eens een Chinese zwarte thee en je zult verrast zijn van de heerlijke zachte smaak!

Het is ook leuk om de zwarte thee die je hebt en die je toch te wrang (bitter) vindt eens te zetten met kouder water (een laagje koud water in je kopje, kokend water er bij, dan is het al snel zo’n 80 graden.. Theezakje er bij, even trekken en waarschijnlijk merk je dat je thee al een stuk milder smaakt. Hoe minder heet je water is, hoe zachter je thee zal smaken. Hij wordt ‘zoeter’

Zachte, zoete zwarte theeën zijn bijvoorbeeld: China Yunnan, China Keemun, China Mi Lan Xian, China Jin Jun Mei

Robuuste, volle, moutige zwarte theeën zijn bijvoorbeeld: India Assam Ananda, India Assam Jamguri. Deze theeën zijn heel geschikt om met melk te drinken, ze krijgen dan meer een caramel smaak.

Alle andere zwarte theeën zitten hier tussenin en variëren per land en streek in meer of minder zoet.

Zoek je een specifieke smaak, kenmerk in thee of heb je een vraag, ik help je graag!

Mijn persoonlijke lievelingsthee, die ik elke dag drink en die nooit verveelt is de 604 China Yunnan Hong Cha Bi Luo. Mooi gerolde thee die ik lekker vaak kan opschenken en elk moment van de dat lekker is!

Het bericht Zwarte thee verscheen eerst op Tea in Motion.